ارتباطات میان فردی، از جمله گسترده ترین و اجتناب ناپذیرترین ارتباطات انسانی است و در این بین ، آنچه از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بوده و مورد تحقیق قرار گرفته است؛ عناصر پایداری ارتباطات میان فردی است که با توجه به آموزه های اصیل اسلامی در اسلام و قرآن بررسی شده است. روش تحقیق ما در این نوشتار توصیفی - تحلیلی بوده و از بین حجم گسترده روایات معصومین پیرامون نحوه ارتباطات انسانی، عناصر پایداری ارتباط تحت مبنا و اصول پایداری ارتباط ، بیان شده است. مبانی ارتباطی مانند فراگرد بودن ارتباط، عملکردی بودن ارتباط، نظام وارگی و هدفمندی و... و مبانی انسان شناسی مانند دلبستکی انسان، وابستگی ذاتی انسان، کرامت انسانی، ظرفیتهای انسانی و ... از جمله مبانی پایداری ارتباط میان فردی در این تحقیق بیان شده است. بر اساس مبانی ذکر شده اصول پایداری ارتباط بیان شده و تحت این اصول، عناصر پایداری ارتباط مانند گزینش دوست، آزمایش دوست،ادای حقوق متقابل، اهل حلم و صبر، کنترل کلام، رعایت انصاف، سودمندو مفید بودن، حفظ و رعایت حریم ، محبت قلبی، اعلام محبت،درک محبت، اهل انسان بودن، حسن خلق، گذشت از لغزش ها، پوشاندن عیب، عذر تراشی و پذیرفتن عذر، حسن ظن، از دل آیات و روایات،استخراج شده است. این مبانی، اصول و عناصر پایداری، همه نتیجه نوع دیدگاه اصیل انسانی الهی به جهان و انسان بوده و با دیدگاه انسان مادی به جهت تفاوت در نگرش ها متفاوت بوده است. تفاوت در جهان بینی انسان الهی و مادی؛ تفاوت در هدف، انگیزه، نیت و نوع و محور ارتباطات انسانی را به دنبال دارد و پایداری یا ناپایداری ارتباط میان فردی را موجب می شود.
ریاست دانشگاه و استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم (ع)
عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام