این پژوهش با سوال اصلی سیاست مذهبی مغولان در ایران بر چه مبنایی استوار بوده است. با چهار فصل در پی اثبات این است که مغولان از ابتدا تا پایان دوره ایلخانی سیاست تسامح و تساهل مذهبی را در ایران پیش گرفتند که این سیاست و علاقه آنها به تداوم و استمرار حاکمیت خود موجب گرایش آنها به اسلام شد. مغولان که طی دو هجوم به ایران، موفق به تشکیل حکومت ایلخانی شدند، اقلیتی بودند که از نظر مذهبی با اکثریت مردم ایران که به دین اسلام بودند، هیچ سنخیتی نداشتند با لحاظ این موضوع که ایرانیان دارای فرهنگ قویتر و دینی پیشرفته تر نیز بودند. آنها برای جلب حمایت مردم مسلمان قلمرو خویش و همفکری با آنها، بر هم زدن توازن و قدرت مملوکانمصر و مسلمانان دشت قپچاق به سمت سیاست های محافظه کارانه تدریجی و مناسب با اوضاع زمان که همان تاسهل و تسامح مذهبی هست حرکت کردند البته سیاست خاص مذهبی آنها و علاقه آنها به تداوم حیات سیاسی خود باعث گرایش آنها به اسلام نیز شد. چارچوب نظری، صرفه نظر از تناقضات آن با موضوع، تا حدودی به این سوال اصلی پاسخ می دهد در بر گیرنده نظرات خانم شیرین بیانی، آقای دکتر بدیع الله دبیری نژاد، سید ابوالفضل رضوی و جمشید آزادگان می باشد. با مقدمه در فصل اول برای ورود به بحث به ادیان مغول در آسیای میانه پرداخته ایم و بعد از بررسی اوضاع مذهبی ایران مقارن حمله مغل در ایران در فصل دوم در نهایت سیاست مذهبی مغولان و ایلخانان را در فصول سه و چهار بررسی کرده ایم و سرانجام به نتیجه گیری و پیامد این امر پرداخته شده است.
عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
دانشیار گروه تاریخ و تمدن دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام