چکیده

تحقیق حاضر با این پرسش آغاز می‌گردد که «رویکرد معنا در نشانه‌شناسی علامه طباطبایی نسبت به نظریه معنا در نشانه‌شناسی پرس چگونه است؟» فرضیه یا پاسخی که در پژوهش حاضر به این مساله ارائه شده‌است این است که نظریه معنا پرس بر برخی از اصول و مبانی هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و انسان‌شناختی استوار گشته‌است که این اصول و مبانی در چگونگی ایجاد نظریه معنا در نشانه‌شناسی‌ وی و ایجاد مکتب عمل‌گرایی نقش بسزایی داشته‌است. از جمله این مبانی می‌توان به اعتباری دانستن حقیقت و واقعیت، اعتباری دانستن معانی و نمادین دانستن انسان اشاره‌ کرد. این اصول و مبانی از نظر علامه طبابایی با اشکالات مهمی مواجه است که فقدان پاسخ آشکاری از جانب پرس و دیگر مدافعان مکتب عمل‌گرایی، موجب تزلزل اصل نظریه‌ی معنای وی شده است. کلید واژگان: پرس، علامه طباطبایی، معنا، نشانه، دلالت، فرایند نشانگی، مکتب اصالت‌عمل.

دانش آموخته

• آرزو نیکوئیان

استاد راهنما

• حمید پارسانیا

  استاد حوزه و دانشگاه / عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی

استاد مشاور

• سید حسین شرف الدین

  عضو هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)