چکیده

مسئله « زبان متعارف و معناداری» از مسائل مهم فلسفه تحلیلی بعد از ویتگنشتاین و جان لنگشاو آستین می باشد، آستین با خلق نظریه «افعال گفتاری» و تفکیک بین واقعیت نهادی و واقعیت طبیعی و با تکیه بر فعل مضمون در سخن توانست از مبنا و روش جدیدی برای معرفت آنهم با تکیه بر «شهودات زبانی» سخن بگوید. از طرف دیگر روش هایی در مباحث الفاظ علم اصول شکل گرفته است که تکیه بر «ارتکازات عقلایی» در علم اصول فقه دارند، می توان میان روش فیلسوفان زبان متعارف و عالمان علم اصول قرابت گفتمانی یافت. روش شناسی تطبیقی فلسفه زبان متعارف و علم اصول به دنبال این قرابت است. کلید واژه: فلسفه زبان متعارف، علم اصول فقه، روش شناسی، نظریه افعال گفتاری، شهودات زبانی، ارتکازات عقلایی. جان ال آستین، محقق اصفهانی.

دانش آموخته

• مجتبی رستمی کیا

استاد راهنما

• محمدعلی عبداللهی

  عضو هیات علمی گروه فلسفه پردیس فارابی دانشگاه تهران

استاد مشاور

• حسن عبدی

  دانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام