چکیده

پژوهش حاضر با عنوان «ثبات سیاسی در دولتهای بعد از انقلاب اسلامی ایران» در صدد بررسی عوامل اصلی منجر به دیرپایی و تداوم نظام جمهوری اسلامی است كه این تداوم در گرو ثبات سیاسی در دولتها می‌باشد. براساس فرضیه این پژوهش تقویت و تضعیف در سه فاكتور نهاد سازی و جذب نیروی جدید و استفاده از فرصت‌ها و رفع محدودیت‌ها در عرصه سیاست بعنوان مهمترین عوامل ثبات و بی‌ثباتی در دولتهای بعد از انقلاب اسلامی معرفی شده‌اند. تأكید بر این عوامل علاوه بر شواهد و واقعیت‌های سیاسی در ایران براساس آراء و مطالعات هانتینگتون صورت گرفته است كه در فصول مختلف این پژوهش عناصر اصلی در برگیرنده ثبات سیاسی در قالب فاكتورهای مشاركت سیاسی، مشروعیت، توسعه نهادی، جذب نیروهای جدید و استفاده از فرصت‌ها و رفع محدودیت‌ها در هر دولت بصورت مجزا و مستقل مورد توضیح قرار گرفته و تأثیر آن بر تقویت یا تضعیف ثبات سیاسی دولتهای بعد از انقلاب اسلامی بصورت هر دولت مورد بررسی قرار ‌گرفت. در پایان این پایان نامه به تشریح فاكتورهای بیان شده در دولتها پرداخته و علل وقوع چالشهای مسالمت‌آمیز و خشونت‌آمیز و تغییرات در سطح حكومت و رژیم و علل وقوع این نوع بحران‌ها در دولتها بررسی شد. و راه حل آن تقویت ثبات سیاسی و پایداری دولتها در نهادسازی، جذب و گزینش نیروهای جدید در عرصه سیاست فراهم نمودن بستر مناسب برای مشاركت سیاسی، برخورداری از مشروعیت و استفاده از فرصتها و رفع محدودیتها توسط دولتهای روی كار آمده می‌داند.

دانش آموخته

• اصغر توسلی

استاد راهنما

• محمدتقی آل سید غفور

  عضو هیات علمی و مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام نماینده مردم شوشتر در دوره اول مجلس شورای اسلامی

استاد مشاور

• محمد ستوده آرانی

  دانشیار گروه مطالعات سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام معاون آموزش و فرهنگی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام