چکیده

در این پژوهش تلاش می شود تا تأثیر اسلام بر مشارکت سیاسی زنان را بررسی کنیم. الگوی پژوهش طبق نظریه تفسیر گرایی ماکس وبر است؛ و با استفاده از آن به رابطه بین پندار و رفتار پی میبریم. ابتدا وضعیت زنان در دوران حکومت قاجار و پهلوی بیان می شود. در این دوره ها شاهدیم که هر زمان مقدمات دینی مورد اهانت قرار می گرفتند زنان مانند مردان به صحنه می آمدند. تمدن غرب نیز در بیدار کردن قشر عظیمی از زنان تأثیر داشته و عده ای را در چارچوب ملی گرایی نه حمایت از مذهب به صحنه مبارزه می کشانده است. در این دوره‌ها، عرف جامعه به خاطر وجود حکومت غیر اسلامی و برداشت های سنتی بسیار قوی در مورد زنان و نیز فتوای مراجع تقلید در مورد مشارکت ایشان، اجازه حضور فعال و گسترده‌ای را به زنان نمی داد. بعد از انقلاب و تشکیل جمهوری اسلامی و نیز تأکیدهای جدی حضرت امام (ره) بر حضور زنان در جامعه، شاهد افزایش فعالیت و مشارکت سیاسی زنان هستیم. اما هنوز یک سری باورهای سنتی در جامعه حاکم هستند که مرد را برتر از زن می داند و همین مانعی است برای پذیرفتن حضور زنان در همه عرصه های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی.

دانش آموخته

• فاطمه راست بود

استاد راهنما

• محمدتقی یوسفی

  دانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام

استاد مشاور

• محمدتقی آل سید غفور

  عضو هیات علمی و مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام نماینده مردم شوشتر در دوره اول مجلس شورای اسلامی