سنت هاو آیین های رایج بین مردم در گستره زمان شکل گرفته اند و از آسیب ها و انحرافات مصون نمانده-اند.اصلاح این آسیب ها نیازمند شناخت آن ها و برنامه ریزی واقع نگرانه برای جایگزینی فرهنگ صحیح در آن زمینه است. مجالس ترحیم از جمله آیین های سنتی استکه علیرغم وجود دستورات اصیل اسلامی در شیوه برگزاری آن از آفات و آسیب ها مصون نمانده است. در این پژوهش با توجه به خاص بودن مراسم ترحیم مردم یاسوج،با روش اسنادی دستورات و توصیه های اسلام در این زمینه احصاء گردید و سپس با روش مردم-نگاری و استفاده از تکنیک های مشاهده مشارکتی و مصاحبه عمیق به توصیف کاملاً جزئی مراسم مردم یاسوج پرداخته شده است. در پایان پژوهش آسیب ها و انحرافات موجود در این مراسم با روش تطبیقی ـ تحلیلی، دسته بندی و بیان گردیده است. از جمله نتایج این پژوهش می توان به آسیب هایی از قبیل بی تابی های افراطی، ناشکری ها و رفتارهای غلط مانند خراشیدن صورت، کندن موی سر توسط فامیل متوفی، غلوگویی و گفتن مطالب دروغ مداحان در مورد متوفی، عدم عبرت پذیری در مجالس، چشم و هم چشمی در برگزاری مراسم، هزینه های سنگین پذیرایی مراسم، تصمیم گیری های نابجا در مورد همسر متوفی، اعتقاد به خرافات و شماتت خانواده متوفی اشاره کرد. واژگان کلیدی: آسیب شناسی، مجالس ترحیم، یاسوج، دستورات دینی.
استاد گروه مطالعات فرهنگی و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام