چکیده

ازآنجا که بررسی شیوه های ارتباطی پیامبراسلام «صلی الله علیه وآله» می تواند نوع تعامل را در تمام سطوح ارتباطی تنظیم نماید و ازطرفی موجب برقررای ارتباط موثر و نشر وگسترش دین مبین اسلام شود. از این رو این پژوهش تلاش دارد با بررسی حیات تبلیغی پیامبر اسلام«صلی الله علیه وآله» در دوران مکی با رویکردی ارتباطی به شیوه های ارتباطی پیامبر«صلی الله علیه وآله» بپردازد. برای دستیابی به این مهم از روش توصیفی تحلیلی استفاده شده است و از طریق مراجعه به منابع دست اول تاریخی و منابع روایی شیوه های ارتباطی پیامبر«صلی الله علیه وآله»و اصول حاکم برآن را استخراج و به بررسی ونقد رویکردهای ارتباطیاندیشمندان ارتباطی پرداخته وحاصل این تلاش درباره اصول حاکم بر سطوح ارتباطی پیامبر اعظم«صلی الله علیه وآله» در دوران مکی عبارتند از: خوش خلقی، تساهل، جذابیت، تغافل ،همانندی و... درارتباطات میان فردی و در ارتباطات گروهی:اصل اعتماد، تدریج، همدلی،خوشروئى... واصول حاکم برارتباطات میان فرهنگی: مدارا، پایبندی به اصول و ارزشها،احترام متقابل و اصل موعود گرایی. وشیوه های ارتباطی پیامبر اعظم«صلی الله علیه وآله» نیز عبارتند از: انگیزه بخش و جلب توجه مخاطب، بهره گیری از مشترکات بین فرستنده وگیرنده، اعتبار بخشی ارتباط، بهره گیری از ابزارهای ارتباطی مورد توجه مخاطب، رسانه سازی، ارائه الگوی عملی، اعزام مبلغ، انعطاف پذیری در استفاده از شیوه های پیام رسانی.ودر پایان پس از نقد وبررسی رویکردهای ارتباطی و مقایسه آن با شیوه های ارتباطی پیامبر اکرم«صلی الله علیه وآله» روشن شدکه هیچ یک از رویکرد های ارتباطی نمی توانند شیوه های ارتباطی پیامبر«صلی الله علیه وآله» را بیان نمایند. بنابراین یک مدل پنجمی مطرح شد وآن را مدل دعوت نامیدیم که زیربنای آن نظریه توحید است ونظام ارتباطی بر پایه آن ساخته می شود، وآنچه نقش جهت دهی خطوط ارتباطی را درارتباطات اسلامی دارد، ارتباط با خداست، در واقع ارتباط با خدا رکن همه ارتباطات است.

دانش آموخته

• شکوفه شیربندی

استاد راهنما

• شمس الله مریجی

  ریاست دانشگاه و استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم (ع)

استاد مشاور

• زهرا روح اللهی امیری

  عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام