یکی از ضرورتهای کشورهای اسلامی در عصر جهانی شدن مربوط به همگرائی در قالب سازمانه ای منطقهای است، بگونهای که این کشورها بتواند در تعامل با نظام بینالملل و قدرتهای فرا منطقهای منافع خود را تأمین کرده و امکان حفظ هویت اسلامی خود را تقویت نمایند. بدین منظور شناسائی امکانات، توانائیها، قابلیتها و ظرفیتهای همگرائی کشورهای اسلامی گام مؤثری در تحقق بخشیدن به هدف اساسی میباشد در این رساله. امکانات و ظرفیتهای همگرائی کشورهای اسلامی با رویکرد منطقهگرائی در سطوح فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و امنیتی مورد مطالعه قرار گرفت و مشخص گردید که کشورهای اسلامی از قابلیتها، توانائیها و ظرفیتهای گستردهای بصورت بالقوه و بالفعل جهت همگرائی منطقهای برخوردارند. داشتن فرهنگ غنی اسلامی بهمراه منابع بسیار گستره سرزمینی و نیازهای مشترک فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و امنیتی عملاً باعث شده تا این کشورها گامهای مثبتی را در قالب سازمان کنفرانس اسلامی، اتحادیه آفریقا و سازمان اقتصادی «اکو» بردارند و عصر جهانی شدن، ارتباطات و اطلاعات میطلبد که این کشورها هر چه بیشتر زمینهها، ظرفیتها و قابلیتهای همگرائی خود را شناسائی نموده و آن را از طریق سازمان منطقهای پویا سازند. آنچه در این مسیر حیاتی بنظر میرسد تبدیل تصویر ذهنی منفی و منفیگرائی به تصویر ذهنی مثبت و افزایش قدرت اعتماد به خود و اتکاء به قابلیتها و ظرفیتهای منطقهای، درون منطقهای و میان منطقهای جهان اسلام است که با این تحول میتوان با سرعت بیشتری به همگرائی کشورهای اسلامی دست یافت.
دانشیار گروه مطالعات سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام معاون آموزش و فرهنگی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
ریاست دانشگاه و استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم (ع)