چکیده

امکان «تحقق علم دینی»، یکی از مباحث مهم و چالشی است که با دو رویکرد مخالف و موافق همراه است. در این میان آیت‌الله جوادی آملی( از جمله موافقان نظریة علم دینی به شمار می‌رود.ایشان با معرفی زوایای مثلث معرفت دینی (عقل، نقل، وحی) راهکار تولید علم دینی را استفادة بجا و حداکثری از عقل (خرد ناب شهودی، تجریدی، نیمه‌تجریدی و تجربی) و نقل (برداشت روشمند از متون وحیانی) در تعامل مستقیم با هم معرفی می‌کنند. ایشان معتقدند که علم بما هو علم، را واقع کشف می‌کند و بدین‌رو آنچه واقعا علم است، دینی است. ایشان ضمن تبیین جایگاه مهم فلسفة مطلق در تبیین هستی‌شناسی اسلامی و ترسیم مسیر دینی‌شدن علوم، تعارض علم و دین یا عقل و وحی را بی‌معنا دانسته و معتقدند، عقل، همچون نقل، حجتی الهی بوده و کاشف از وحی است و اگر تعارضی وجود داشته باشد، بین دلیل نقلی و عقلی است و هیچ‌گاه بین علم و دین تعارضی پیش نخواهد آمد.

دانش آموخته

• قاسم جعفرزاده ( علوم اجتماعی)

  مدیر مرکز تدوین متون بنیاد بین المللى علوم وحیانى اسراء