تحلیل مسائل حوزه زنان و اقدام به سیاستگذاری برای کاهش یا حل آنها، ناشی از نوع نگرش سیاستگذاران به مسائل و راه حلهای آنهاست. در ورای هر سیاست عمومی، نظریههای سیاستی نهفتهاند که شامل مجموعهای از مفروضات هستند. مجموعهای از هنجارها، «الگوی معیار» را تشکیل میدهند که مبیّن وضع مطلوب است. الگوی معیار در نظریه سیاستی آیت الله خامنهای در حوزه زنان، نقشآفرینی سهگانه زنان است که با روش تحلیل مضمون حاصل شد؛ یعنی هر بانوی مسلمان ایرانی سه نقش «محوریت خانوادگی»، «تعالی فردی»، و «مشارکت اجتماعی» را به صورت همزمان ایفا کند. عدهای معتقدند این سه نقش با یکدیگر منافات دارند و همزمان قابل تحقق نیستند. یکی از موانع مهم تحقق این الگو، مانع نگرشی ناشی از خطای نوع سوم یعنی تشخیص غلطِ مسأله است. این پژوهش با الهام از «ویژگی بُعدبندیشده» در کدگذاری بازِ گراندد تئوری، با عنایت به پیوستاری بودن نقشهای سهگانه، برای پیشگیری از تعارض و رفع آن، «رویکرد طیفینگری» را ارائه داد و در این راستا به منظور پیشگیری از تعارض بین نقشی، راهبرد «در نظر گرفتن کمینه تا بیشینه در نقشهای تعالی فردی و مشارکت اجتماعی» و ذیل آن اقدام «اکتفا به حد متوسط یا کمینه دو نقش تعالی فردی و مشارکت در اجتماع» را توصیه، و از آن «حداقل وظایف واجب بانوی ایرانی» را استخراج کرد و نیز راهبرد دیگری تحت عنوان «در نظر گرفتن تنوع مشارکت اجتماعی بانوان» را پیشنهاد داد. همچنین برای بانوانی که میخواهند در حد بیشینه فعالیت کنند نسخه «برونسپاری برخی امور در هر نقش» ارائه شد.
استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام مدیر گروه خانواده دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام