چکیده

يکى از مسائل مهم فلسفه اخلاق، بررسى مطلق بودن يا نسبيّت احکام اخلاقى است. انديشورانى که خاستگاه احکام اخلاقى را اراده افراد يا قرارداد مى‌دانند، به طبع اخلاق را نيز نسبى خواهند دانست؛ زيرا خواست افراد متغير، و قراردادها تغييرپذيرند. از آنجا که استاد شهيد مطهرى گزاره‌هاى اخلاقى را انشايى مى‌داند، اين توهم به ذ هن مى‌آيد که از نظر وى احکام اخلاقى، نسبى هستند. در اين مقاله مى‌کوشيم با توضيح مراد استاد از انشايى بودن گزاره‌هاى اخلاقى ، نظر او را در زمينه کليت و اطلاق، و رد نسبيت اخلاقى ارائه دهيم. از اين رو، ناگزير به ديدگاه استاد شهيد درباره موضوع و محمول گزاره‌هاى اخلاقى نيز نظرى افکنده‌ايم.

دانش آموخته

• مجید ابوالقاسم زاده

  استادیار گروه اخلاق اسلامی دانشگاه معارف اسلامی