این نوشتار به دنبال تبیین جایگاه مشارکت سیاسی مردم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بیان مکانیزمهای موجود در آن برای حضور در عرصههای سیاسی مشارکتجویانه است. قانون اساسی در اصول مختلف (مانند 6، 7، 26، 27، 62، 87 و...) نحوه، میزان و روشهای مشارکت سیاسی را مشخص کرده است که میتوان آن را در ذیل چهار محور کلی «احزاب»، گروههای نفوذ، انتخابات و رسانهها مورد بررسی قرار داد. قانون اساسی در اصل 23 نیز آزادیهای داده شده و مشارکت مورد نظر را تضمین کرده است که بر همین اساس، نهادهای مختلف نظام شکل گرفته و با رأی با واسطه یا بیواسطه مردم تشکیل شده و مسئولان آن انتخاب شده است.
دکتر کمال اکبری در سال 1354 در آوج استان قزوین دیده به جهان گشودند و در سال 1369 با توجه به علاقه وافری که به علوم حوزی داشتند وارد حوزه گردیدند و در طی هشت سال تحصیل درس خارج فقه و اصول از اساتید نامی همچون آیات اعظام محمد فاضل لنکراني(ره)، صادق لاريجاني، سيدهاشم حسيني بوشهري، سيداحمد حسيني خراساني کسب فیض نمودند ایشان علاوه بر مدرک حوزوی داری مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی و دکترای مدرسی انقلاب اسلامی از دانشگاه باقرالعوم (ع) قم دارند. وی پیش تر به عنوان رئیس کمیسیون زیر ساختهای فرهنگی و پژوهشی بنیاد ملی نخبگان و دبیر شورای تخصصی فرهنگی ستاد اجرایی سازی سند راهبردی کشور در امور نخبگان و عضو کمیسیون مطالعات اسلامی و رئیس کمیته فرهنگی اجتماعی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام و ریاست دانشکده صدا وسیما در قم را عهده دار بوده است. وی مدیریت رادیو ندای اسلام رادیو معارف به زبان انگلیسی و ـ مدیر گروه خبر و برنامههای سیاسی رادیو معارف و .... را در کارنامه کاری خود دارد.