عصر امامت امام سجاد(ع)، عصر اختناق و خفقان و یكی از ادوار بسیار سخت و طاقتفرسا برای شیعه بوده است. عصری كه حاكمان اموی امام سجاد(ع) را مجبور به در پیش گرفتن سیاست تقیه كردند.[۱] در این حضرت زینالعابدین(ع) در قالب دعا كه در حقیقت پیوندی معنوی میان انسان و پروردگار است، رسالت خویش را انجام داد. دعاهای امام سجاد(ع) در «صحیفه سجادیه» كه شامل ۵۴ دعا از ایشان است گردآوری شده و به عنوان اثری ارزشمند، نسل به نسل منتقل شده است. این كتاب ارزشمند از همان قرون اولیه توجه مسلمانان را به خود جلب كرده است به گونهای كه علاوه بر شروح و ترجمههای متعددی كه بر آن نوشته شده، عظمت آن در كلام بزرگان به تصویر كشیده شده است. بسیاری از بزرگان در وصف این كتاب ارزشمند عباراتی زیبا و قابل تامل و پر محتوا بیان كردهاند كه توجه به آنها میتواند بسیار سودمند باشد. این سخنان تكان دهنده بدون شك موجب توجه بیشتر به این كتاب شریف خواهد شد و شاید كمی از محجوریت آن بكاهد. در مقاله حاضر ارزش و اهمیت «صحیفه سجادیه» را در كلام بزرگان مورد توجه و دقت قرار دادهایم. این سخنان كه به طور پراكنده در منابع مختلف به خصوص منابعی كه در خصوص امام سجاد(ع) نگاشته شدهاند، وجود دارند، مورد كنكاش، ارزیابی و تحلیل قرار گرفته تا ارزش و اهمیت این كتاب هر چه بیشتر آشكار شود و توجه به آن افزایش یابد. اکنون تلاش بر این است تا بخشی از نظرات بزرگان در خصوص این كتاب شریف به صورت دستهبندی به خوانندگان محتر م تقدیم شود.