چکیده

این مقاله با مشارکت خدامراد سلیمانیان نوشته شده است. یکی از مسائل برجسته مهدویت، تلاش برای اعتبارسنجی روایات مربوط به این باورداشت سترگ و نشان دادن یک نظام فراگیر و پذیرفته در این زمینه است. این که آیا روایت در دست از معصوم؟ع؟ صادر شده یا به دروغ به او نسبت داده شده است. این مهم نیز جز با مراجعه به فرمایش و رفتار معصوم؟ع؟ شدنی نیست. نوشتار پیش رو با روشی توصیفی _ تحلیلی تلاش می کند تا سبک مدیریت معصومین؟عهم؟ بر بحران جعل و تحریف در روایات مهدویت را واکاوی کند. این جستار در پاسخگویی به این پرسش که سبک مدیریت معصومین؟عهم؟ بر بحران جعل در روایات مهدویت چگونه بوده، تاکید دارد که این سبک، از سنخ «مدیریت بحران» بوده است؛ بدین معنا که پیشوایان معصوم؟ع؟ در رویارویی با این بحران در پی گرفتن تصمیماتی بودند که به کاهش روند جعل و تحریف و به کنترل و دفع آنان بینجامد. در این راستا با دو گونه «مدیریت دفعی در مرحله پیشینی» و «مدیریت رفعی در مرحله پسینی» روبه روییم. در ادامه ساز و کارهای معصومین؟عهم؟ در هر دوره بررسی می شود.بررسی های این نگاشته زمینه ای است برای پاسخ به این پرسش که امروزه از چه الگویی در رویارویی با جعل و تحریف باید بهره جست؟

دانش آموخته

• رحیم کارگر

  فعالیتهای فرهنگی – علمی :   الف . فعلی: –           مدیر گروه « آینده پژوهی » پژوهشكده مهدویت و آینده پژوهی – پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی –           مدیر گروه  « مهدویت » اداره مشاوره و پاسخ به پرسشهای دانشجویی نهاد رهبری در دانشگاهها –           عضوهیات علمی – پژوهشی پژوهشكده مهدویت و آینده پژوهی –