چکیده

«اخلاص» شریفترین مرتبه رفتار و زمینه ساز کسب عالیترین مراتب اخلاقی است. از آنجا که اخلاص، مجمع همه فضایل و در عین حال درمان رذایل اخلاقی نیز هست، یکی از مهمترین موارد اصلاح فرد و جامعه و زیر بنای تشکیل مدینه فاضله است. در این راستا در گام نخست ضرورت شناخت اخلاص (عمل به وظیفه) در راستای فرمان الهی و سپس مراتب تربیتی دستیابی به آن مد نظر است که سرانجام، ارائه راهکارهای تربیتی عملی برای رهایی از موانع دستیابی به اخلاص ارائه خواهد شد. مراجعه به منابع تفسیری و روایی با رویکرد تحلیلی- تربیتی شیوه تحقیقی این مقاله است. نتیجه این پژوهش این است که «اخلاص به عنوان امر فطری مشترک میان انسانها، عامل پیوند و وحدت آحاد بشری و در نهایت سوق دهنده آنان به پرستش ذات حضرت حق (جل و اعلی) است».

دانش آموخته

• طیبه دهقان پور فراشاه