چکیده

ميرزا ابوالفضل گلپايگاني، از مبلغان چيره دست بابيت در كتاب فرائد، «ميعاد يوم ظهور» را بر دوره علي محمد باب (شيرازي) تطبيق مي كند. وي با استفاده از ادله نقلي قرآن و روايات، درصدد است ظهور علي محمد باب و ادعاي مهدويت وي را بشارت دهد. او در اين باره به سه آيه از سوره هاي سجده، حج و سبا استناد مي كند و منكر خاتميت دين اسلام _ كه از ضروريات دين است _ مي شود. او همچنين تاويل باطل و برداشت هاي نادرست خود را بدون سند و دليل، به قرآن تحميل مي كند و همچنين به سه روايت به نام روايت ابي لبيد تمسك مي نمايد كه ابي لبيد و روايت، هر دو مجهول اند. وي به روايت مفضل بن عمر نيز همراه با تحريف كردن آن تمسك مي كند و نيز به روايتي كه جعلي و منتسب به پيامبر(ص) است، استشهاد مي نمايد تا عدد 1260 يعني سال ظهور علي محمد باب را اثبات كند و بر وي تطبيق دهد. گلپايگاني به رغم به كارگيري ترفندهاي خاص در ارائه ادله نقلي مانند استفاده از متشابهات و تحريف و تقطيع روايات و طرح روايات جعلي، نمي تواند ادعاي خويش را به اثبات رساند. اين نوشتار درصدد بررسي ادله نقلي وي در كتاب فرائد و نقد و تحليل آن هاست.

فایل مقاله :

• بررسی-و-تحلیل-ادله-نقلی-میرزا-ابوالفضل-گلپایگانی-در-کتاب-«فرائد»-درباره-«میعاد-یوم-ظهور».pdf

استاد

• علیرضا آل بویه

  عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

دانش آموخته

• طاهره صمصامی