چکیده

این مقاله با رویکرد تحلیلى و نظرى برخى نظریه‌هاى اجتماعى مطرح پیرامون انقلاب اسلامى ایران را بررسى انتقادى مى‌کند و آنها را از دو منظر درون‌پارادایمى و برون‌پارادایمى به نقد مى‌کشد. روشن‌فکران به عنوان حلقه واسط معرفى نظریه‌هاى غربى و نیز نقش و جایگاه آنان در گزینش و ترجمه هدفمند دیدگاه‌هاى دانشمندان غربى، پیرامون تحولات مهم دنیا، به ویژه انقلاب اسلامى ایران، مورد تأکید قرار گرفته و تلاش شده است این نقدها در راستاى بررسى امکان بومى‌سازى علوم اجتماعى صورت پذیرد.

دانش آموخته

• حسن یوسف زاده اربط

  دانش آموخته دکتری رشته فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم (ع) و استادیار جامعه المصطفی العالمیه