چکیده

به ادعای برخی روشن فکران معاصر، عقلانیت و معنویت از نیازهای غیرقابل چشم پوشی بشر است، در حالی که دین داری نه تنها از نیازهای بشر نیست، که خود مانعی است بر سر راه تامین برخی از آن ها. دین داری با عقلانیت قابل جمع نیست، و چون نمی توان از عقلانیت چشم پوشید، لاجرم باید از معنویت دین دارانه دست شست. در این مقاله کوتاه، تنها به بررسی یک بخش از این ادعا می پردازیم: ادعای امتناع جمع دین داری و عقلانیت. توضیح خواهیم داد که دین داری، به معنی عام کلمه، نسبت به عقلانیت و عدم عقلانیت خنثاست؛ اگرچه دین داری، مستلزم اطاعت محض هست، مستلزم اطاعت کورکورانه و بی مبنا نیست؛ و آنچه با عقلانیت ناسازگار است، اطاعت کورکورانه و بی مبناست و نه اطاعت محض.

فایل مقاله :

• انگاره-عقلانیت،-معنویت،-دینداری-دفاع-از-هم-نشینی.pdf

استاد

• سیدعلی طالقانی

  استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام (شعبه اصفهان)