اشتراک دانش دانشگاه باقرالعلوم (ع)
انقلابیگری و موقعیتسازهای هرمنوتیکیِ آن در سیاستگذاری فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1400,علمی پژوهشی
چکیده
نظامسازی در مقابل انقلابیگری، دوطرف یک پیوستار هستند که بیثباتی در موضعگیری نسبت به این دو در فرایند سیاستگذاری کشور، متأثر از رخدادهایی همچون چرخشهای سیاسی و انتخاباتی، سلسلهای از موقعیتهای هرمنوتیکی را رقم زده است. چنین چرخشهایی، با ماهیت سیاستگذاری که امری بلندمدت و گسترده است، سازگاری ندارد و منجر به اتلاف سرمایه، وقت و ظرفیتها و سردرگمی و ناامیدی جامعه است. فهم سیاستگذار از رخدادها، متأثر از انتخابهای پیشین او و موقعیت هرمنوتیکی اوست. برخی از موقعیتهای هرمنوتیکی، خود مؤثر در شکلگیری سایر موقعیتها هستند که به آنها موقعیتسازهای هرمنوتیکی اطلاق میشود. ممکن است برخی از موقعیتسازها، کلیدی باشند و با هر انتخاب در آنها، انبوهی از موقعیتهای هرمنوتیکی بصورت سلسلهوار بوجود آید. با استفاده از روش تحلیل مضمون در این تحقیق، مواضع تقابلی در حیطه انقلابیگری جمهوری اسلامی، مبتنی بر شش منبع استخراج شده و طی ۱۱ گام و نیز با استعمال شیوه ISM، یک موقعیتسازِ کلیدی هرمنوتیکی شامل: «نهضتگرایی و نظامسازی»، یک موقعیت پایه هرمنوتیکی شامل: «خودمرکز بینی یا پذیرش و درک دیگری» و هفت موقعیت تقابلی شامل: «مستکبر یا قدرت جهانی»، «گارد بسته یا آغوش باز در مقابل آمریکا»، «استراتژی استکبارستیزی یا تاکتیک استکبارستیزی»، «تعامل با جهان یا گسترش نفوذ انقلاب اسلامی»، «پاسخگویی یا مطالبهگری جمهوری اسلامی»، «خضوع یا ظلمستیزی» و «خودی و غیرخودی» مشخص و تبیین شده است. در انتها اهم مسائل هرمنوتیکی در حیطه انقلابیگری بر اساس روابط موقعیتسازهای کلیدی هرمنوتیکی واکاوی شده است.