چکیده

این مقاله با مشارکت علی اکبر شوبکلایی نوشته شده و در اولین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی ایران، تهران، مرکز بین المللی همایشها و سمینارهای توسعه پایدار علوم جهان اسلام، ارائه شده است. انسان اشرف مخلوقات خداست. او جانشین و خلیفه ی حق در زمین است. از نظر نوبت انسان آخرین مخلوق بودو با آمدن او خلق پایان پذیرفت و دایره ی خلقت کامل شد. او در زمین همانند عقل است در آسمان. خداوند او رابا دو دست خویش آفرید. در قرآن خلقت انسان در مقایسه با بقیه ی هستی متفاوت است و به گونه ای خاص گزارش شده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به جایگاه آزادی در اندیشه از منظر مولوی می پردازد.

دانش آموخته

• عباس بخشنده بالی