اشتراک دانش دانشگاه باقرالعلوم (ع)
جمهوري اسلامي ايران و شهروندي
1394,
چکیده
«شهروندی» از مهمترین مسائلی است که امروزه در حوزه سیاست همواره به آن توجه میشود؛ طرح این مسأله در جمهوری اسلامی ایران مستلزم التفات نظری به مبانی و اصول فکری این الگوی نظام سیاسی است. این اثر ارزشمند، عهدهدار تبیین مراتب شهروندی در جمهوری اسلامی ایران با تحلیل مبانی و اصول حاکم بر آن است. اثر حاضر اهدافی را در دو سطح شناختی و کاربردی دنبال میکند. بهدست آوردن ابزارهای علمی برای پرکردن خلأ علمی که در این زمینه موجود است، پاسخگویی علمی به مباحث تئوریک نظام جمهوری اسلامی ایران و ارایه پاسخی مناسب و علمی به ابهامات و اشکالات و مسایلی که در سطح نظری از مباحث شهروندی برای کارشناسان وجود دارد، از جمله اهداف شناختی این اثر است. فهم بهتر و دقیقتر شهروندان از اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اجرای آن، حضور آگاهانه و مدبرانه در گزینش سیاسی، توزیع اجتماعی و مشارکت سیاسی و نهایتاً تدوین و تحقق راهکارهای مناسب برای حفظ حقوق شهروندی در جامعه اسلامی از جمله اهداف کاربردی این اثر است. پیروزی انقلاب اسلامی و شکلگیری نظام جمهوری اسلامی، نویدبخش حضور فعال دین در عرصههای سیاسی – اجتماعی بود. این ایده در سطح ملی ترسیمکننده هویت دینی – ملی و حیات سیاسی – اجتماعی ایرانیان و در سطح فراملی تبیینکننده ضرورت بازسازی تمدن اسلامی و اعاده هویت و عزت به مسلمانان در دوران معاصر بود. ترسیم هویت دینی- ملی و تلاش برای بازسازی تمدن اسلامی، پرسشها و معضلاتی جدید را در دو سطح مذکور بهوجود آورد که تاکنون منابع دینی و دینداران در عرصه علوم و مراکز علمی با آن بهطور جدی مواجه نشده بودند. پاسخگویی به این پرسشها و معضلات، بیتردید نیازمند بازنگری در مبانی و بینش حاکم بر علوم انسانی و اجتماعیِ رایج در کنار بازگشتی روشمند و نقادانه به سنت فکری است.ساختار کتاب: نویسنده مباحث خود را در پنج بخش بیان کرده است: ۱. کلیات و تمهیدات نظری؛ ۲. مبانی کلامی شهروندی در جمهوری اسلامی ایران؛ ۳. مبانی اخلاقی شهروندی در جمهوری اسلامی ایران؛ ۴. مبانی فقهی شهروندی در جمهوری اسلامی ایران و ۵. جایگاه شهروندی در جمهوری اسلامی ایران.