چکیده

مشارکت سیاسی که از آن به عنوان شرکت مستقیم و غیر مستقیم در سیاست گذاری عمومی یاد میشود، امروزه، به عنوان مهمترین رکن مشروعیت حکومت های مردمی به شمار میرود. سهم زنان در این مشارکت، که ما آنرا در دو شاخص، مشارکت سیاسی مستقیم و غیر مستقیم بررسی کرده ایم در حکومت جمهوری اسلامی که براساس آموزه‌های دینی پایه ریزی شده، تابع نظرات فقهی فقیهان شیعه معاصر میباشد. در این پژوهش سعی شده با توجه به آغاز تحولات در حوزه سیاست که انقلاب مشروط آغاز شده و تا به امروز ادامه داشته، با توجه به دیدگاه‌های فقیهان، میزان مشارکت، حدود، موانع و علل آنرا توضیح دهیم. در انقلاب مشروطه فقیهان شیعه هیچ نوع مشارکتی را برای زنان قائل نبودند، بعد از انقلاب اسلامی و تغییرات اجتماعی امام بسیاری از مشکلات مشارکتی زنان را حل نمودند. ولی بعد از امام، اکثریت فقیهان در رویکردی سنتی بدون توجه به شرایط زمانی چون کنوانسیون رفع تبعیض زنان به مخالفت با آن پرداختند. هر چند در این حوزه مسایل حل نشده باقی مانده، ولی با توجه به تحولات، فرضیه اصلی، که طی آن با تغییر رژیم‌های سلطنتی به حکومت‌های دموکراتیک، مشارکت سیاسی زنان با تحولاتی همراه بوده ثابت میشود.

دانش آموخته

• زهرا حمیدی منفرد

استاد راهنما

• منصور میراحمدی چناروئیه

  استاد تمام گروه علوم و اندیشه سیاسی و معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه شهید بهشتی ، رئیس پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی

استاد مشاور

• نجف لک زایی

  استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی